Selada Terjual RM4,224, Tetapi 96 Pek Layu Menelan Untung RM576

Mei Lin mengusahakan kebun hidroponik kecil di Johor Bahru. Setiap minggu, dia membekalkan selada segar kepada beberapa kafe, gerai salad dan pelanggan rumah.

Pada satu minggu yang kelihatan sangat baik, kebunnya menghasilkan 800 pek selada. Harga jualan ialah RM6 satu pek. Jika semuanya terjual, nilainya mencecah RM4,800.

Namun cuaca panas, tempahan yang dibatalkan dan penghantaran yang lewat menyebabkan sebahagian hasil mula layu. Mei Lin biasanya hanya merekod wang yang masuk. Selada yang dibuang tidak pernah muncul dalam kira-kira.

Stok rosak tetap membawa kos

Apabila dia mengira semula minggu itu, rekod menunjukkan hanya 704 pek berjaya dijual. Jualan sebenar ialah RM4,224. Sebanyak 96 pek tidak dapat dijual, bersamaan nilai jualan RM576.

Kos minggu tersebut pula ialah:

Benih dan nutrien: RM920
Air dan elektrik: RM430
Plastik serta label pembungkusan: RM320
Upah menuai dan membungkus: RM1,250
Penghantaran kepada pelanggan: RM460

Jumlah kos ialah RM3,380. Berdasarkan jualan sebenar RM4,224, baki untung kasar hanya RM844. Jika Mei Lin menggunakan nilai RM4,800 berdasarkan jumlah yang dituai, dia mungkin menyangka untungnya RM1,420.

Perbezaan RM576 itu datang daripada stok yang telah dihasilkan tetapi tidak boleh dijual. Tanpa rekod kerosakan, masalah ini mudah dianggap sebagai perkara biasa.

Catat sebab, bukan sekadar jumlah

Mei Lin mula merekod jumlah yang dituai, dijual, diberikan sebagai sampel dan dibuang. Bagi setiap pek rosak, dia menandakan sebab seperti layu, pembungkusan bocor, tempahan dibatalkan atau penghantaran lambat.

Selepas dua minggu, satu corak muncul. Kebanyakan kerosakan berlaku pada hari dia menuai lebih awal untuk pelanggan yang belum mengesahkan pesanan. Dia kemudian meminta pengesahan sehari sebelum tuaian dan menyediakan kuantiti tambahan yang lebih kecil.

Dia juga menawarkan lebihan yang masih segar kepada pelanggan tetap pada waktu tertentu. Hasil tidak lagi menunggu terlalu lama di meja pembungkusan.